Eindelijk!!

Jaja hier is ie dan! De eerste blog vanuit het zonnige Bali, twee weken later dan gepland maarja eerlijk gezegd heb ik te weinig tijd voor
jullie.

Het heeft alleen wel een eeuw geduurd voordat we hier waren aangekomen. Wat een avontuur zeg! Beginnen in Amsterdam waar ik werd afgezet door mams, broertje en oom en natuurlijk me entourage. Na het inchecken, tcoh nog maar ff een pilsie gedaan in de Heinekenhoek om relaxed het vliegtuig in te gaan. Achter de duane nog even rustig aangedaan en het vliegtuig ingestapt. Eerste vlucht naar Cairo verliep prima, helaas alleen geen alcohol aan boord, maarja shit happens. Na een kort vlucht overstappen op Cairo waar nog ff snel een paar halve liters
soldaat gemaakt konden worden snel door naar Bangkok. Toen begon de ellende, wat duurde die vlucht lang! Het was veel te warm en droog waardoor je simpel weg niet kunt slapen. En toch word je wel een heel klein beetje zenuwachting als je tussen twee mannen met baarden inzit, hoe lullig het ook klinkt.

Enfin, vlucht doorstaan en hoppa in Bangkok, wat en stad zeg. Eerst vanaf de airport ff naar het hotel wat super geregeld was. Toen begon het toch wel een beetje bij ons te kriebelen en wouden we wel ff de stad in. Dus taxi’tje gepakt en richting de stad. Wat een ellende dat verkeer, het duurt wel ffies voor dat je van A naar B bent maar dan heb je ook wel wat. Echt een vette stad dat Bangkok, alles kan der en alles mag der. Stel je Bangkok voor met al z’n viezigheid en funzigheid,
doe dit keer tien en het is net of je der zelf bent! Van oude mannetjes tot gefrituurde insecte die ze zo van de straat plukken tot discotheken en #$%*en.

Na een half dagje Bangkok te hebben bekeken doorgevlogen naar tijdelijke eindbestemming Bali. Bij aankomst meteen 31 en een bak zon voor me kop, maarja daarkomen we hier ook voor. Uit het vliefveld meteen door richting het hotel/ villa (ook wel THE VILLA). Ziet er eerlijk gezegd niet verkeerd uit. Zwembadje, lounge waar we kunnen chillen en ruime kamers met airco. Eerste daggie rustig aangedaan en bij komen van de lange vlucht. Wel meteen scootertjes gehuurd want zonder is het moeilijk om ergens te komen, aangezien onze villa toch wel een kleine 20 minuten van alles afligt. Uiteindelijk maar een oudere scooter gehuurd, wat gezien mijn rijvaardigheden
me maar het beste leek!

Eerste paar dagen natuurlijk alleen maar op het strand geweest. De strandjes hier zijn alleen wel heel erg vies. Er drijft allemaal troep in rond en er liggen een hoop stenen. Dat verhield deze held er natuurlijk niet van om als echte Aussie een surfbord te pakken. Jeetje, wat een ellende was dat zeg. Na een uur peddelen is het me gelukt om wel 1 golf te pakken. Niet echt een sport voor mij dus, maarja oefening baart kunst (hoop ik). Naast veel naar het strand te gaan, zijn we ook veel richting Kuta geweest. Een beetje het touriste gedeelte van Bali. Super relaxed effe wat drinken of kijken of je nog een neppe Ray Ban voor weining op de kop kan tikken. Ze verkopen hier wel echt van alles. Van stunguns en pijl en bogen tot viagra pillen en magic mushrooms. Ik hou het lekker bij een Ray Ban brilletje voor 3 euries..

En natuurlijk mag het belangrijkste element in het studenten leven niet ontbreken, nee mensen ik heb het niet over school. Ze weten wel hoe ze hier een feestje moeten geven zeg. En natuurlijk ben ik zo dom als altijd om de zondag voor de introductie dag fftjes de heupen los te gooien. Dus hoppa de taxi in en rond een uurtje of 11 richting Kuta op een zondag. Maakt hier weining verschil want die Aussies gaan toch wel los. Dus richting de Bounty Discotheque, waar je een Bidon met gevuld met een cocktail voor 6 eurotjes mag nuttigen. Allemaal lekker natuurlijk, alleen zat ik maandag niet meer zo fris in de schoolbanken. Ik heb het uit weten te houden tot 1 uur, waarna ik heb moeten afhaken en richting me bed ben gegaan. Ik heb het een beetje slapjes, maarja ik had me lesje voor die dag al geleerd. Verder hebben ze hier de beste uitvinding ooit gedaan! Ze noemen het de Free Flow, maar ik noem het gewoon geweldig. Tussen 10 en 11 is het gratis cocktails drinken (lees zuipen) in de SkyGarden Lounge. Één van de grootste clubs hier op Bali. Al met al goed stappen hierzo.


Ohja en dan is er nog dat ene dingetje waarvoor ik hier ben gekomen, oftewel school. Te veel werk eerlijk gezegd, maar we zullen ons der maar daarheen moeten slaan! Gelukking regent het hier ook af en toe anders kwam er helemaal niks van.

(L)

Bijna tijd om te gaan!!

Omdat ik in de nabije toekomst weer voor een half jaartje weg te gaan heb ik besloten om me blog die ik tijdens mijn avontuur in Tenerife bij heb gehouden weer open te gooien. Ik zal zo vaak als ik kan, heb het natuurlijk harstikke druk met hangmat-hangen, jullie op de hoogte proberen te houden.

Afgelopen week heb ik uitgebreid afscheid van de meeste van jullie kunnen nemen. Dinsdag laatste avondje stappen in het pitoreske Leeuwarden, Donderdag eten met de Sytzaboys, Vrijdag de wijk onveilig gemaakt, Zaterdag wezen stappen tot de vroege uurtjes, Zondag ons aller Feyenoord zien mogen winnen van die club uit Amsterdam en als klap op de vuurpijl Maandag gegeten met me maatjes bij Ome Pietje. Was uiteraard super gezellig.

Morgen om drie uur vertrek mijn vliegtuig richting Bangkok waar ik één dagje blijf en vervolgens doorvlieg naar Bali. Balen dat het daar op dit moment 31 graden is, en ik dit land moet gaan missen waar het momenteel -10 is!! Maarja kleinigheidje hou je altijd hé!

(L)

Het was een kwestie van tijd!

Zo trouwe luisteraars en kijkbuiskinders, daar is ie dan!

Het is al weer een hele tijd geleden fat ik jullie iets heb laten weten over het leven hier. Ik ben eigenlijk een hele saai jongen en had niet zo heel veel te melden. Daarom heb ik al mijn gebeurtenissen opgespaard tot nu. En is er speciaal voor jullie trouwe fans dus super de luxe uitgave van “HET IS EEN KWESTIE VAN TIJD”. In deze uitgave beginnen we met de meest recente gebeurtenissen, want zoals vele van jullie heb ik lichte verschijnselen van de ziekte Korsakoff! (Sommige namen zullen in dit verhaal worden gecensureerd ivm privacy redenen).

Pizza’s en Bier:

Gister ligt gelukkig nog fresh in het geheugen dus daar beginnen we dan maar. Aangezien ik in de laatste weken van mijn verblijf hier zit heb ik een ander werk gekregen. Ik ben nu een heuse receptionist. Heel cool natuurlijk achter zo’n computertje een beetje msn’en, hyven en spam-mailtjes lezen van een of andere vakantie reis naar Lloret de Mar, maar natuurlijk doodsaai. Dus om wat leven in die saaie boel te gooien kwamen ik en Richi C. (een botonen, iemand die de koffers naar de kamer brengt) om maar is bier te gaan drinken tijdens het werk. Helaas werkte ik tot zes uur en tot die tijd zijn de directeur etc. nog aanwezig, besloten we dat ik om een uurtje of negen terug zou komen. Om negen uur stond ik dan ook paraat. Botonens Richi C. en Jonny “mooiboy” Bravo (Typische Spaanse mooiboy die ze wenkbrauwen epileert etc. a.k.a. brendans voorbeeld) waren aan het werk. Al snel kwamen we tot de conclusie dat bij bier pizza hoort, dus gewapend met een paar euro’s en een adres van een vage pizzaria ging deze padvinder op pad. Na een kleine twintig minuten was ik weer terug en kon het feest beginnen. Na de nodige biertjes en pizza te hebben genuttigd ging ik voldaan naar huis. Zo doen ze dat hier in Spanje, onder werktijd bier drinken en pizza eten. Over pizza gesproken dat is hier zo’n beetje overlevingsbenodigheid nummer 1! Zelfs met oud en nieuw en kerst waren we gedwongen om pizza te halen. Dat brengt me bij het volgende, de feestdagen!

Feestdagen onder een palmboom:

Beste raar hoor om hier met twintig graden te zitten terwijl het in Nederland sneeuwt en koud en guur is. (Misschien kunnen de trouwe Feyenoord supporters me hier op aanvullen?) Ik snap dan ook niet waarom al die mensen hier de feestdagen komen vieren. Want er is geen kut aan! Niet dat het niet gezellig is, maar het hele sfeertje mist.

Als het met oud en nieuw 25 graden is, is dat toch raar. Maar ja oud en nieuw is oud en nieuw en dan moet er gezopen worden. Dus Rico en ik hadden ons rond een uurtje of elf maar omgekleed en ons richting het strand begeven. Daar stonden Sidney en Joris al samen met een groepje Duitse dames (Ja Bren jij zou het hier geweldig vinden) op ons te wachten. Na op het strand tussen een aantal Engelse plaats te hebben genomen was het aftellen. En om klokslag twaalf vlogen de kurken de lucht in. Met een fles Champagne in de hand kijken naar vuurwerk, en dat alles onder een palmboom is toch wel leuk om een keertje te doen. Nadat het vuurwerk afgelopen was en de flessen Champagne leeg, gingen Rico en ik ffies terug naar het Hotel. Na onze collega’s allemaal een gelukkig Nieuwjaar te hebben gewenst kwam de bar in zicht. En aangezien mijn verdiensten tijdens mijn periode bij de bar, werd het al gauw en all-you-can-drink-verhaal. Na een uurtje onze collega’s te hebben verveeld was het tijd om verder te gaan. Helaas had de drank zijn eerst slachtoffer al geëist. Rico was inmiddels al ter aarde gestort en klom maar lekker onder de wol. Dus was ik op me eentje aangewezen. Na weer herenigt te zijn met Sidney en Joris konden we verder. Na eerst ff naar het Hotel van Sidney te zijn geweest was het toch dit om maar is te gaan stappen. Inmiddels was Sidney ook slachtoffer inmiddels was Sidney ook slachtoffer geworden van de Champagne en het feit dat er hier op 1 Januari gewoon gewerkt word. Wat inhield dat Joris en ik samen met nog een aantal van Villa Tacoro er alleen voor stonden. Na nog een paar uurtje gefeest te hebben had de drank aardig wat slachtoffers gemaakt. Wat inhield dat Joris en Ik nog maar met ze tweeën de straten onveilig konden maken. En ongezien Joris en ik ook de straf van het vele drinken begonnen te ondervinden was het tijd om te eten. En waar kan je nog eten om 6 uur s morgens? Veronicas, dus hup in de taxi en richting het Engelse uitgaansparadijs. Toch best lekker zo een kebabie 6 uur in de morgen. Na nog ff een afzakkertje gedaan te hebben in een of andere vage discotheek, was het tijd om naar bed te gaan, want ook ik moest gewoon weer werken.

Maar niet alleen oud en nieuw moest hier gevierd worden ook met kerst zaten we hier. En ik was niet echt van plan om dit te vieren tot ik een telefoontje van een zekere S. de vries. Hij en J. Knoppert hielden zich op bij een tent genaamd Hooters. Kennen jullie vast wel, zo’n nep Amerikaanse tent waar zogenaamde lekker wijven rondlopen in iets te korte broekjes. Als die nou nog knappe dames waren, was er misschien nog iets leuks aan, maar niet als zo’n meisje der gezicht eerst met make up moet plamuren. En fin, aangezien ik toch de middag vrij had zag ik er geen kwaad in. Na samen met Rico op weg te zijn gegaan naar eerder genoemde tent, kwamen we daar zo’n 10 minuten later aan om onze kompanen te ontmoeten. Maar aangezien Hooters nog al een dure tent is en wij studenten niet veel geld hebben, wist ik nog wel een goed tentje. Midden op het stand staat namelijk een surfersbar waar men voor 1 euro een biertje kan krijgen en voor 2 hele euro’s zelfs een mojito. En dan gaat het snel, na zo’n vier uur daar te hebben gezeten werd het toch wel tijd om te gaan eten. En wat is in dit soort situaties reddingsmiddel nummer 1? Juist PIZZA.

Met de nodig biertjes op kwamen die kleine jochies weer in ons naar boven. Dus wat doe je als je in een straat loopt met allemaal hotels? Heel goed, je gaat proberen het buffet van een hotel proberen te plunderen en dat gaat als volgt. Je loopt met ze vieren dronken een hotel in en gaat op zoek naar het restaurant. Als je dan ook nog is het hotel in loopt waar klasgenoten in loopt wordt het helemaal leuk. In onze zoektocht naar het restaurant kwamen we langs het entertainment. En met veel heimwee naar Nederland pakt een zekere N. D. de microfoon en begint nummers van volksheld Andre Hazes te vertolken, helaas werd dit niet gewaardeerd door de zanger noch het publiek, heel jammer allemaal. Maar ja het werd maar weer is tijd om verder te gaan. En op de uitweg vonden we eindelijk het restaurant, al werden onze pogingen om iets te eten niet echt gewaardeerd, dus besloten we maar om te gaan. Na nog een aantal hotels te hebben geprobeerd, zonder succes, besloten we maar om een restaurant te gaan zoeken. En die vonden we. Na een heerlijke pizza te hebben gegeten kregen we de rekening gepresenteerd, en aangezien we geen zin hadden om deze te betalen was het pan om te gaan “DINE-AND-DITCHEN” oftewel em te peren zonder te betalen. Maarja dit werkt alleen als iedereen mee gaat. Eenmaal buiten het restaurant bleek dat Rico miste. De brave hendrick had alles betaald. Nog bedankt Rico!!

Spaanse personeelsfeestjes:

Feesten te over hier in Tenerife. De personeelsfeesten van Ome Pietje zijn niet te overtreffen, maar die van hier komt toch aardig in de buurt. In Nederland zit er vaak nog wel iets achter zo’n personeelsfeest, teambuilding en dat soort ongein. Nee hoor, in Spanje nemen we een zaal, een zooitje eten en een hele heleboel drank. De avond begon wel met een prijsuitreiking voor werknemer van het jaar en een heleboel Spaans slap geziek voor ik natuurlijk geen zin in had. Dus lekker twee uur later aankomen en net op tijd zijn om te eten. Dus snel aan tafel, want lekker eten komt in dit Hotel zelden voor. Tijdens het eten werd er allemaal nog maar bier geserveerd. Net of we daar moeite mee hebben? Na een bodem gelegd te hebben voor wat komen ging waren we klaar voor wat ging komen. Hup tafels aan de kant, lichten uit, muziek aan, een BAR OPEN. Oftewel drinken wat je wilt van Havana 7 tot Malibu tot Jonny de Wandelaar! Erg gezellig feest dat wel. Het is toch altijd leuk als je je baas lam op een tafel ziet staan dansen, iets wat je in Nederland niet al te veel ziet. Tegen een uurtje of 4 was zo’n beetje iedereen wel afgetaaid, maar ja echt mannen gaan pas na Sesam Straat naar bed, de ochtend herhaling! Gelukkig voor ons is er dan ook een discotheek boven het naast het hotel, waar iedereen nog ffies los kon gaan, maar ja alles leuk en aardig, maar het gaat toch wel iets te ver wanneer je je chef in ze blote bast met ze stropdas slingerend op de bar ziet dansen. Rare jongens die Spanjaarden.

De Rocky van de lage landen:

Zoals sommige van jullie ben ik een bokscarrière begonnen op dit mooie eiland. Na veel getraind te hebben was het dan eindelijk zover. Op 18 December j.l. mocht ik dan eindelijk aantreden voor een wedstrijd. Tegenstander: De reus uit het noorden, aardig jongen hoor, maar wel 130 kilo schoon aan de haak. Voorafgaande aan de wedstrijd natuurlijk hard getraind hoe je zo iets aanpakt, maarja eenmaal in de ring is het toch wel iets anders. Voor de wedstrijd reisde ik samen met trainer en aanhang richting het Noorden. Daar aan gekomen beginnen de zenuwen pas echt te knagen. Een uurtje wachten in zo’n kleedkamer, daar wordt je wel gek. Na een uurtje was het dan eindelijk mijn buurt. De ring in en gaan. Makkelijker gezegd dan gedaan. Het was toch best zwaar, maar de eerste en tweede ronden kwam ik toch aardig door. Daarna werd het zwaar en kreeg een paar stevige tikken. 130 kilo voor je harses is niet echt lekker. En in de derde ronden was het over met de pret, de scheidsrechter vond dat ik genoeg had en stopte het gevecht. Jammer allemaal aangezien ik nog maar 20 seconden moest, maar ja toch een gekke ervaring die ik heb mee mogen maken. Na te hebben gewacht op het geld (ja hier verdien je gewoon zwaar geld om je in elkaar te laten meppen) gingen we weer terug richten het warme zuiden. Onder weg nog ff wat gegeten met het hele team en lekker naar bed.

Familie bezoek/ de walvis-fluisteraar:

Ongeveer halverwege mijn stage kreeg ik bezoek van me nichtje uit Limburg. Ze kwam hier toevallig op vakantie toen ik hier was, dus spraken we af om wat te gaan doen. Na eerst wat telefonisch contact spraken we af op een van de stranden die dit eiland rijk is. Aangezien ik al een paar dagen geen zon had geconsumeerd werd dat maar weer is tijd. Dus zonnebrand op me kop en gaan met die banaan. Nu een flink middag zon was ik het wel een beetje zat en ik naar huis. Daarvoor eerst nog ff een excursie boeken en wel walvissen kijken, en aangezien jullie in me vorige blog hebben gelezen ben ik nogal een held met grote zeedier.

Na gedoucht te hebben en al het zand van me af was, me netjes gekleed. Want familie uit Limburg zie je niet zoveel, en al helemaal niet me oom die ik al jaren niet meer gesproken had. Dus zijn we uit eten gegaan. In pizzaria nummer 1 hier in Tenerife: Bianco. Na gezellig wat te hebben gegeten snel naar huis gegaan, want de vorige morgen moest ik weer vroeg op want we moesten nog walvis-fluisteren. Dus om 8 uur op en richting de haven. Best leuk zo’n excursie. Een beetje in de zon liggen en verder slapen en als er een walvis te zien is, iedereen helemaal gek zien worden. Na de excursie nog ff genieten van een beetje zon. Omdat me nicht en oom weer terug naar Nederland moesten de volgende dag en ik weer moest werken nog ff wat gedronken bij stamkroeg CAFE OLE en afscheid genomen. Al met al leuk dat er toch nog een beetje familie langs is gekomen!

Nou Trouwe fans dit was het dan! Ik heb zo’n beetje de grote lijnen verteld van wat ik heb meegemaakt hier op dit eiland. Bedankt voor het lezen van mijn belevingen. Ook bedankt aan iedereen die mijn verblijf hier heft gemaakt zoals het is. Het was een mooie tijd en heb mooie dingen hier mee gemaakt. Helaas aan alles komt een einde, tot vrijdag

Till The Day We Die

(L)

It's been a long time!!

Zoals jullie wel weten, was het vorige week zaterdag mijn verjaardag. En wel mijn 18 verjaardag.. Dus dat moest groots gevierd worden.

Het feest begon s morgen al, eerst ff skype met moeders, broertje en jullie vriendjes daar en de nodige overgevlogen pakketjes en kaarten uitpakken. Toen dit ritueel eenmaal over was moest ik toch nog ffies naar de sportschool om toch nog ff wat te doen..

Eenmaal terug in het hotel moesten we nog het 1 en ander aan boodschappen dan.. Dus op naar de plaatselijke Mercadona om Brood, kaas en ham (want wat eet je met je verjaardag?! Tosties!!) en frisdrank te halen.. Heb ik dan op me verjaardag alleen frisdrank gedronken? Nee, want we moesten nog langs de slijterij! Daar een maal aangekomen wat flessen champange gehaald en een flesje Bacadri Oro..

Terug op de kamer snel het tosti apparaat aangezet en meteen tosti’s gegeten. Wat een feestmaal!! Na de nodige tosti’s verder begon de middag al langzaam in de avond over te gaan. En rond een uurtje of 7 kwamen onze “Deutsche Madschen” buurmeisjes en Sid en Joris binnen. Het was dus tijd voor een fles champagne, want ja je wordt maar 1 keer 18. Na gezellig wat te hebben gedronken en gepraat over het zware leven van een stagiere werd het toch echt tijd om richting restaurant “Da Costa” te gaan. Bij dit Nederlandse Restaurant zaten de andere al op ons te wachten. Eenmaal aangekomen bij het Restaurant stonden de bordjes Andijvie stampot al warm!!

En na een heerlijk hapje te hebben gegeten, was er nog tijd om ff wat te gaan drinken op het strand, want ja het is hier toch altijd 25 graden. Dus na nog ff wat reserves opgehaald te hebben uit het hotel gingen we op weg naar het strand. Eenmaal daar aangekomen, de inmiddels derde fles champagne opengetrokken. Naar gezellig nog wat te hebben gedronken en gefilosofeerd te hebben was het tijd om het uitgaansleven van dit mooie eiland onveilig te maken.

Aangekomen bij onze stamkroeg, Waikikki, zagen we dat onze andere vriendjes en vriendinnetjes er ook al waren. En na zo’n beetje de hele nacht geweest te hebben werd om zo’n 6 uur de terug tocht ingezet. Uiteraard met de taxi, want lopen ging nog al moeilijk. Eenmaal bij het hotel van Sid en Joris aangekomen besefte we ons dat we wel geteld 1 uur slaap hadden, want de “volgende” morgen zou de wekker gaan omdat me een verrassing te wachten georganiseerd door “S&J tours”.

De “volgende” morgen helemaal vercrackt op. En ja sommige hadden het erg zwaar (zie foto). En na ff snel gedoucht te hebben gingen we naar DE attractie van Tenerife, het Loro Parque. ! van de tofste dierenparken ter wereld, met de enige orka show van Europa (zie fotos).

Na zo’ n uur reizen kwamen we aan op de andere kant van het eiland. Na eerst wat te hebben gegeten zijn we het park ingegaan. Daar hebben we vele shows en dieren bezogd. Met als hoogte punt de Orka Show. Echt tof om te zien wat die beesten allemaal kunnen.

Na een toffe dag in een mooi park, terug naar huis. En ook deze reis was redelijk zwaar. Maar eenmaal thuis meteen pitten, want ja zoveel uur hadden we niet erop zitten die vorige nacht.

Dit was zo een beetje twee weken geleden. Na dit is er hier niet veel gebeurd, waarschijnlijk om ik vele moet werken de laatste tijd. Ik sta nu eindelijk achter de bar een beetje drankjes in te schenken. En werk op betere tijden. (Begin pas om 12.30!!)..

Afgelopen vrijdag nog wel ffies uitgeweest, maar niet veel gebeurd. Verder ga ik vaak na het werk ff iets drinken met collega’s in ons stamcafé Ole.

Ik hou jullie op de hoogte!!

TILL THE DAY WE DIE

Kus(L)

Eigen huis en tuin-en!!

Hola!

Is ie weer.. Helaas ook deze week niet super veel gebeurd, maar toch heb ik wat te vertellen.. Het begon allemaal zo'n week geleden. Aangezien Rico en ik vrij waren en het nog mooi weer was, zijn we s avonds ff naar het strand gegaan om daar te chillen en ff wat te drinken voordat we nog ff in de stad gingen kijken.. Dus een flessie Malibu gehaald bij de regionale "late night buurt super" en op naar het strand.. Op het strand was het om een uurtje of 11 nog gewoon 25 gradan, dus goed te doen..

Na het 1 en ander gedronken te hebben nog ff naar onze kamer om wat anders aan te trekken. En wat zien we daar?! Een kakkerlak.. Dus Rico en ik, lichtelijk aangeschoten, meteen de jacht ingezet op dit beest.. Maar dat kut beest was nog al vlug.. Na zo'n half uur toen de stof een beetje was op getrokken van deze veldslag zagen we dat zo'n beetje onze hele kamer op ze kop stond.. Overal lag rommel, kleren en de bedden stonden in eens op ze kop.. Gelukkig wel de kakkerlak buiten de deur gekregen!

Daarna nog wel gewoon ff wezen stappen maar dat was niet zoveel.. Door dit voorval leek het ons maar eens een goed idee om te gaan "eigen huis en tuin-en".. Aangezien toch alles op ze kop stond en we niet echt veel ruimte hadden, hebben rico en ik ons ruimtelijk inzicht gebruikt om een betere opstelling van ons meubulair te vinden.. En na een uurtje klussen en opruimen stond daar onze nieuwe kamer (Check voor afbeeldingen de: before en afther fotos + de afthershock fotos voor hoe het er nu uit ziet).. Verder heb ik de heleweek gewerkt, de tijd dat ik vrij ben lig ik op me nest te pitten of film te kijken, of hang ik in de boksschool rond.. Nu twee dagen vrij, dus hou jullie op de hoogte!!

UPDATE: Heb inmiddels twee dagen vrij gehad en nog steeds weinig gebeurd. We hebben onze collectie spullen uitgebreid met: gestolen badjassen, 20 hotelhanddoeken, een tosti ijzer en een huisgemaakte koelkast!! Verder is onze vriend en aanspreek punt, Richie, weggegaan dus vanaf nu zullen we alles in het engels moeten regelen hier..

Kus

Because we are one flesh, one breath, one blood!!

Weekeindje Hollandse Glorie

vriendjes/ vriendinnetjes,

Daar is ie dan weer. Sorry voor mijn erg late post deze keer.. Maar er is hier weinig gebeurt deze dagen, buiten dat ik 7 dagies achter elkaar heb mogen werken dan! Nu eindelijk twee dagen vrij om jullie weer ff op de hoogte te brengen van het leven hier. Buiten het werken hiet beleef ik zoals gezegd niet zoveel.. Ik werk van 8 tot 12, kom thuis ga slapen, sportscholen of naar het strand en dan mag ik om 18.30 weer aantreden.. Dus door de weeks weinig gebeurd..

MAAR!! Toen kwam het weekend.. Zaterdag na het werk had ik toch zo'n zin in een biertje dat Rico en ik besloten om met een paar mensen die hier ook werken naar het strand te gaan om wat te drinken daar.. (JA hier kan je om 12 uur s nachts nog op het strand zitten, omdat het dan alsnog 25 graden is).. Op weg naar onze bestemming bereitke ons het trurige bericht dat Floor (ook een stagiere van onze school) ging vertrekken.. Het goede nieuws was dat ze 100 meter verder op in een Hollands cafe zat (Natuurlijk al ondekt door Rico en mij, want ja frinkanldellen zijn zeldzaam hier op Tenerife)..

Na ons bij de dames te hebben aangesloten hebben we gezellig wat gedronken.. En na de reking te hebben gevraagd kwam de eigenaar Frank met een leuk shotje bij de rekening (wat hier gebruikelijk is).. Speciaal voor ons had hij een fles "Ron miel de Canaria" (oftewel Canarische Rum, door ons al snel Rommel de Canaria genoemd) uit de vriezer getoverd.. Na een halve fles met ze 4 vieren weggewerkt te hehben kregen de dames zin om te gaan stappen.. En ja jullie kennen me, ik heb een zwak voor vrouwen, dus Nigel ging mee..

Na een gezellig avond je stappen rond de klok van 3 uur thuis.. En toen was het dat Nigel zich realiseerde dat hij die morgen weer om 6 uur naast ze bed mest staan om om 7 uur te kunnen werken.. Ging dus niet lukken!!.. Na een hele ochtend brak en halfdronken te hebben gewerkt (voor zo ver je het werken kon noemen)..

Moesten we om half 12 aantreden in de "Flying Dutchman", ja nog een Nederlandse kroeg.. Om voetbal te kijken.. Samen met een paar Feyenoorders, voetbal zitten kijken.. En ook hier smaakte de broodjes Frikandel goed.. Na Feyenoord te hebben zien winnen, snel naar huis en nog ff wat bij tukken.. Helaas heb ik nog twee dagen last gehad van deze uitspatting..

Het was pas gister dat ik weer een biertje durfde aan te raken.. Gister ff gezellig wat gedronken met mensen van het hotel en nu zit ik hier dan.. Achter me pc, terwijl het buiten 30 graden is.. Dus ik ga ff douche en naar het strand..

Kus

Werkvakantie!!

Pieps,
Goed om te horen horen dat de feestweek goed is verlopen.. Jammer dat ik er niet bij kon zijn maar volgende keer zal ik het met jullie inhalen..

Verder gaat het hier erg lekker, het werk dat ik doe is nou niet echt spannend en is eigenlijk een eitje.. Een beetje borden aanvullen en ophalen, dus!! een top baan voor het salaris dat ik hier krijg..

Verder lijkt het hiet meer op een Werkvakantie, want na 5 dagen te hebben gearbeitet moch ik gewoon 4 dagen met verlof.. Oftewel vrije dagen.. Aangezien de zon hier schijnt, het water blauw is, en de vrouwtjes topless en gekleed in stringetjes over het strand huppelen is het geen straf om vrij te zijn..

Verder gaat het spaans spreken nog niet helemaal soepel, maar dat komt wel goed.. De laatste paar dagen zijn dus erg chill hier, het xal dus wel ff zwaar worden als ik woensdag weer 7 dagen moet werken..

Bedankt voor jullie krabbels en berichtjes!We spreken elkaar snel weer..
En Stef zet em op ouwe ik weet dat je het kan, succes

Till the day we die